Show menu

Artikelen

Boek Nederlands

  • 1 – 2005 // Si’ira // Het rijke ceintuurweefselvan de Wayuu indianen uit de Guajira, het noordelijk grensgebied van Venezuela en Colombia.

Tijdschrift artikelen Nederlands en Duits

Artikelen in het tijdschrift Handwerken zonder Grenzen/Ornamente

  • 175 Aso Eleya, gaatjesweefsel van de Yoruba Groot effect met weinig techniek uit Nigeria Download pdf
  • 163 Zijdezacht en wonderschoon sjaals van Pillar Villeda Pulido Download pdf
  • 162 Bandweefsels van de Bedoeïen Download pdf
  • 160 Slim geitenhaar verwerken Twee draden spinnen en tegelijk één draad twijnen Download pdf
  • 157 Kussen uit Libië Bol van weeftechnieken Download pdf
  • 155 Aino Kajaniemi Finse kunstenares weeft gevoelens Download pdf
  • 154 De Broers Maghrous uit Syrië weven tentdoek Waarom van Geitenhaar? Download pdf
  • 150 Textielwerkplaats Anat geeft vrouwen in Syrië kansen Traditioneel handwerk op moderne wijze toegepast heel succesvol Download pdf
  • 146 Kleurig Kralenwerk uit Syrië In verschillende technieken Download pdf
  • 144 Zijden sjaals ingelegd met goud Superieur ambachtswerk uit Syrië Download pdf
  • 144 Zelf weven in de Homsi-stijl Met vrije patroonselectie Download pdf
  • 138 Ceintuurweefsels uit Venezuela Boek legt bijna vergeten weeftechniek vast Download pdf
  • 136 Vader Fatha en zijn zeven zonen Katoenwevers in Hama Download pdf
  • 135 Van ei tot weefsel Mysteries van de zijdeteelt Download pdf
  • 135 Huid en haar Grondstoffen voor textiele producten uit IJsland Download pdf
  • 135 Paardenhaar wikkelen Een in vergetelheid geraakte techniek Download pdf
  • 134 Omaanse banden Prachtige tuigage voor kamelenraces Download pdf
  • 133 Blauwverven en –drukken Ambacht herleeft in Ost-Friesland (Duitsland) Download pdf
  • 133 Meester Handweefster Irene Steffens Duitsland)
    Leven vol weefkunst Download pdf
  • 130 Pilágyi Istvánné, touwslager in Mohacs (Hongarije)
    werkt dagelijks op de lijnbaan Download pdf
  • 129 Krogbragd, een drieschachtsweefsel
    Gevonden in een theemuts in IJsland Download pdf
  • 127 Een initiatief om eeuwenoude textieltradities in Peru te behouden
    Het centrum voor traditionele textiel in Cuzco Download pdf
  • 127 – 2004 // De Gouden Leeuw
    Kostuummuseum en replica atelier Download pdf
  • 125 – 2004 // Marame uit Roemenië
    Transparante weefsels met ingelegde motieven Download pdf
  • 124 – 2004 // Volkskunstenaar László Kovács (Hongarije)
    Tovert klei tot kleurig keramiek Download pdf
  • 123 – 2003 // Blauwdruk in Hongarije
    De geheimen rond het blauwdrukprocédé worden steeds minder geheim Download pdf
  • 122 – 2003 // Makahla uit Oman
    Een geldbuideltje in twijntechniek Download pdf
  • 121 – 2003 // Weefgetouwtje uit Portugal
    Speciaal om franje op te weven Download pdf
  • 120 – 2003 // Groepsproject
    Viefschaft weven met de weefkring
  • 120 – 2003 // “Viefschaft”-klederdrachtstoffen
    Gemaakt uit linnen en wol
  • 1 – 2003 // “Ribete” uit de Andes (Peru)
    Verfijnde randafwerking van een geweven bandje met genaaide inslag Download pdf
  • 5 – 2002 // Ján Jacabsic (Slowakije)
    Spint,verft, weeft en heeft een kaardfabriekje Download pdf
  • 5 – 2002 // Jarmilla Hrúsková (Slowakije)
    weeft Guba-kleden met lontwol Download pdf
  • 5 – 2002 // Slowakije in mei
    Getooid in sprookjeskleuren
  • 2 – 2002 // Beiriz tapijten
    Gemaakt met vrouwenkracht (Portugal) Download pdf
  • 2 – 2002 // Levende ambachten
    Viltapplicaties en ander moois uit het portugese dorp Nisa Download pdf
  • 5 – 2001 // Boliviaanse breikunst
    Uit de werkplaats van ASARTI; ontstaan uit liefde voor land en cultuur
  • 5 – 2001 // Chumpi, uit Potosi, Bolivia
    Smalle banden in dubbelweefsel geweven met één inslag Download pdf
  • 3 – 2001 // De dadelpalm in Oman
    Matten, manden, waaiers en kistjes allemaal producten van palmblad Download pdf
  • 2 – 2001 // De “Colchas” van Castelo Branco
    Een zeer geslaagde wederopleving van de Portugese zijden borduursels Download pdf
  • 1 – 2001 // Noppenweefsel
    Veelzijdiger dan gedacht: vijf Portugese toepassingen Download pdf
  • 1 – 2001 // Arraiolos-tapijten
    Portugees borduurwerk dat tegen een stootje kan Download pdf
  • 1 – 2001 // Het onbekende Portugal
    Een walhalla vol levende ambachten Download pdf
  • 3 – 2000 // Omaanse manden
    Gemaakt in wikkeltechniek van palmvezels, versierd met leer Download pdf
  • 5 – 1999 // De zijden mannensjerp uit Sur (Oman)
    Een feestelijk accessoire geweven op twee getouwen Download pdf
  • 2 – 1999 // De kuilwevers van Al Akhdar (Oman)
    Ervaren wevers die ons hun geheimen willen prijsgeven Download pdf
  • 1 – 1998 // Traditionele weefsels uit Oman,
    Kamelendekens en zadeltassen met patronen in kettingrips Download pdf
  • 1 – 1997 // Verrassingen in een Omaans kleed
    Geweven in inslagtwijntechniek en met bijzondere afwerkingen Download pdf
  • 5 – 1994 // Taqueté met schuine lijnen
    Een antieke weefselstructuur met een nieuw gezicht Download pdf
  • 1 – 1994 // Venezolaanse alpargatas
    Traditioneel schoeisel met op maat geweven bovenkant Download pdf

Tijdschrift artikelen engels

The Journal of Oman Studies

  • Volume 13 2004 // Weft-twined Purses from the Wadi Sarin

Ahlein Serie: Meet the Artisans of Syria

  • No 79 // 11 – 2005 // 10 // Abdul Waheed Ibn Saleh: Tabletweaver
  • No. 77 // 9 – 2005 // 8 // Stone mason in Damascus: Amaad, youngest son of Abu Hamra
  • No. 76 // 6 – 2005 // 7 // Muhammed Saoud and his family: silk yarns and products (Deir Mama)
  • No. 72 // 2 – 2005 // 5 // Glass blowing in the Father Ahmad Factory of Handmade Glass in Damascus
  • No. 73 // 3 – 2005 // 6 // Tent weaving at the al Maghrous workshop in Damascus
  • No. 70 // 12 – 2004 // 4 // Abu Diab al Kurdi; cotton printer in Damascus
  • No. 69 // 11 – 2004 // 3 // Osama Naddaaf; silversmith in Homs
  • No. 66 // 8 – 2004 // 2 // Fattah al Madani and his seven sons; Cotton weavers in Hama
  • No. 63 // 5 – 2004 // 1 // Milaad Naddaaf; weaver of silk shawls (Homs)

In de Pers

Hieronder artikelen over Golden Haand.

Publicaties 2016

In Corona tijd kom ik er aan toe mijn boekenkast op te ruimen.
Blijkt dat er heel wat artikeltjes in bladen verschenen zijn.

Hieronder twee uit het blad WEVEN.

WEVEN 2016 #2
WEVEN 2016 #3

Oude Groninger Voornamen in de Vennekerk

Textieldoeners

TxP 247 Mirja Wark

Een grappig artikel na een telefonisch interview.

Februari 2019

3 juni 2014 Dagblad van het Noorden

Grunnegs Goud

Martin Hillenga over VOORNAAM/VEURNOAM

Platwerk, december 2011

Het is schering en inslag.

De golven op het Oldambtmeer hebben schuimkoppen die glinsteren in de herfstzon als ik naar Finsterwolde rijd om op bezoek te gaan bij Mirja Wark, weefster. Ietje de Graaf van de Handwerkcommissie schuift ook aan.
Naast het huis van Mirja staat een gebouwtje, vroeger een leerkerkje, later van een uitvaartverzorger en ook hebben kindertjes er nog ingespeeld toen het een crèche was. Nu is het van haar, het kruis op de gevel is overgeschilderd en er is een metalen hand overheen gehangen. Haar atelier heet dan ook “Golden Haand” en dat voor een import Groningse met een Limburgs accent. “Gronings klinkt niet uit mijn mond,“ zegt ze. Dat snappen we direct.
Mirja is een wereldburger, ze woonde nooit langer dan vier jaar in een land, maar lang genoeg om er locale textieltradities te bestuderen. Het weefgetouw ging altijd mee. Maar nu is het genoeg geweest het openstaan voor andere culturen, ze verlangde terug naar haar roots, naar haar familie.
Na haar opleiding fysiotherapie die ze afrondt, vertrekt ze (alleen) naar Australië, waar ze in de middagpauze op de afdeling arbeidstherapie van het ziekenhuis waar ze werkt het weefgetouw ontdekt en daar niet gehinderd door kennis aan een deken begint. Ze leert later de basistechniek van een weeflerares in Amerika, deze oude dame vindt Mirja te vlinderachtig, maar ze blijkt een goede leerling. Ze leert de meest gebruikte notatiemethodes: Scandinavisch, Amerikaans en de Bauhausmethode.
“ Wat is notatie?” vraag ik. Dat is hoe je een weefsel tekent voordat je het kunt weven en hoe je het kunt weven. “Je kunt het een recept noemen,” zegt Mirja en laat me er plaatjes van zien. Het simpelste is gewoon vlechten, één op, één neer en dan zijn er duizend en één varianten.
Schering zijn de lange, gespannen draden die door schachten zijn geregen; hoe meer schachten hoe ingewikkelder het patroon kan worden. De inslag is de draad van links naar rechts, een spoel, op kleinere weefgetouwen met de hand bediend, op grotere door een trek aan een touw. Een mechanisch apparaat aan het getouw, als het boek van een draaiorgel, is ingesteld naar het ontwerp van de notatie en zorgt voor het volgen van het patroon. Op het semi-professionele weefgetouw is Mirja een deken aan het weven. Prachtig van kleur, prachtig van patroon, het lijkt stijf, maar blijkt soepel.
Met een man, werkzaam in de olieindustrie komt ze in olielanden terecht. Op de grens van Columbia en Venezuela b.v. waar ze de techniek van het weven van gordels voor lendendoeken leert. Dat is een moeilijk weefsel, op een verticaal getouw. Omdat mannen deze gordels minder zijn gaan dragen, weven vrouwen ze minder. Als dank voor de gastvrijheid en de weeflessen schrijft Mirja er een boek over. Op haar website kunt u het bekijken.
Al gaat het weefgetouw overal mee naartoe, ze werkt het liefst op de plaatselijke manier. Zo worden in Syrië vier paaltjes in de grond geslagen met balkjes erachter. Daar weven vrouwen lange banden die dienen om tentdoek met elkaar te verbinden. Het patroon is altijd zwart/wit. Met een dubbele draad geweven, zwart of wit boven. Mirja weefde ze zelf ook, met als patronen klompen en molentjes, het jaartal en haar naam. Die kwam per ongeluk in spiegelbeeld. Het blijft opletten! Maar de band is met duidelijke symbolen, duidelijk van haar hand.
Ze heeft veel profijt gehad van haar werk als arbeidstherapeut in een blindeninstituut toen ze een tijd in Nederland woonde. Zo leerde ze geduld oefenen en vertrouwen winnen. Omdat wevers eenvoudige mensen zijn spreken ze alleen hun eigen taal. Mirja spreekt Spaans, heeft met veel moeite Arabisch geleerd en Engels.
In Oman zitten de getouwen half in de grond omdat er gebrek aan hout is. Zittend op de rand van de kuil wordt er geweven. Mannen weven zware wollen stoffen en vrouwen mooie lichte stoffen. Mirja heeft van alles waarover ze vertelt voorbeelden in haar atelier. We kijken met ogen en handen.
Er is altijd wel schapenwol en omdat er verder weinig te doen is, kunnen vrouwen zich onderscheiden door hun weefsels. “Prettige” bijkomstigheid is dat vrouwen die goed kunnen weven op de huwelijksmarkt meer geiten waard zijn.
Tenslotte Libië, net op tijd zijn ze er vertrokken, ze konden al hun spullen nog meenemen. Daar weven vrouwen voor hun huwelijk drie doeken: een hoofddoek, een kleinere hoofddoek en een halsdoek. Wit op wit van wol met patronen van katoen. Ze worden met meekrap rood geverfd, het katoenen patroon blijft wit. Na de huwelijksnacht, als de vrouwen geen maagd meer zijn mogen ze geen rood meer dragen. Dan verven ze de doeken indigo, het katoen blijft weer wit. We zien de prachtige voorbeelden.
Mirja is moeder van een eigen, blank kind, een geadopteerd, lichtbruin kind met Siciliaans bloed en een donkerbruin kind, geadopteerd uit Ethiopië, die alle drie de deur uit zijn. Ze woont naar haar zin in Finsterwolde in haar huis en met haar mooie atelier voor workshops, cursussen, tentoonstellingen en kleinschalige productie naast de deur. Ook geeft ze lezingen. Een wereldmens in haar weefcentrum voor productie, onderwijs en onderzoek naar etnisch textiel. Daar in Finsterwolde, na omzwervingen over de wereld maakt ze haar droom waar.

Met dank aan Ietje de Graaf,
Sannie Schotsman

NBvP, Vrouwen van Nu, Provincie Groningen.
42e jaargang No.8, december 2011

Boek bespreking Si’ira door Peter Collingwood

Dear Mirja Wark,
I have just been given your truly splendid book, “Si’ira”, by Eduardo and Maria Portillo, silk weavers in Venezuela. It is signed by you but I do not know how you are involved in this wonderful gift. In any case, thank you for the immense task of collecting all that information and writing it.
What a work! it seems you have answered all the questions a visiting weaver could ask…and more, because you learnt every detail of making these belts from the Wayuu themselves.
It really is such a pleasure to see how thoroughly you have covered the subject…text in three languages, diagrams, superb pictures by the Beukers, background text, design pages… it is all there! It almost takes my breath away knowing myself the hard task of book-making!
My daughter has just returned from a holiday in that region but with instructions from me to try and find ply-split braided textiles from the Wayuu. Which she did and collected a few for me. For years I knew of work from there, mostly from Marianne Cardale Schimpff’s unpublished thesis… and suddenly, from her and now from you, they have come closer.
Again thanks for the magnum opus, I hope it is received with acclamation by the weaving world; it certainly should be.
Best wishes,
Peter Collingwood
June 16, 2008

Peter Collingwood was een vermaard wever, onderzoeker en schrijver.
Kom meer te weten over het boek Si’ira, klik hier.

Golden Haand in Dagblad van het Noorden

© Duncan Wijting

Dagblad van het Noorden, maandag 17 oktober 2011.
Voor het hele artikel, klik onderstaande link.
Download pdf